Avrupa’da Cinsiyete Dayalı Ücret Uçurumu: Kadınlar Yılda 358 Milyar Euro Kaybediyor
Avrupa genelinde derinleşen cinsiyete dayalı ücret eşitsizliği, kadınların emeğinin sömürülmeye devam ettiğini gösteriyor. Avrupa İstatistik Ofisi (Eurostat) ve Avrupa Sendikalar Konfederasyonu (ETUC) tarafından paylaşılan veriler, kadınların erkeklerle aynı işi yapmalarına rağmen ciddi bir gelir kaybı yaşadığını ortaya koydu. Verilere göre, Avrupa ülkelerinde çalışan kadınların toplam gelir kaybı yıllık 358 milyar Euro’yu aşmış durumda.
Emeğin Karşılığı Eşit Değil
Eurostat verilerine göre, kadınların saatlik brüt kazancı erkeklerden ortalama yüzde 11,1 daha düşük seviyede seyrediyor. Bu tabloya göre, bir erkeğin kazandığı her 100 Euro karşılığında bir kadın yalnızca 88,9 Euro alabiliyor. ETUC’un yaptığı hesaplamalar ise çalışan bir kadının ücret eşitsizliği nedeniyle yılda ortalama 3 bin 881 Euro daha az kazandığını belgeliyor. Kıta genelinde çalışan 92,5 milyon kadının maruz kaldığı bu ekonomik adaletsizlik, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin boyutlarını gözler önüne seriyor.
Ülkelere Göre Kayıp Derinleşiyor
Ücret eşitsizliğinin en çarpıcı olduğu ülkelerin başında Finlandiya geliyor. Finlandiya’da kadınların yıllık gelir kaybı 7 bin 592 Euro’yu bulurken, bu rakam Avusturya’da 6 bin 854, Almanya’da 6 bin 49 ve İsveç’te 5 bin 116 Euro olarak kaydedildi. Fransa, Çekya, İrlanda ve Estonya gibi ülkelerde de kadınların yıllık kaybı 4 bin Euro sınırını aşmış durumda.
Eşitsizliğin en düşük seviyede seyrettiği ülke 322 Euro ile Belçika olurken, Romanya ve Polonya’da bu rakam bin Euro’nun altında kaldı. Lüksemburg ise kadınların erkeklerden yıllık ortalama 474 Euro daha fazla kazandığı tek Avrupa ülkesi olarak kayıtlara geçti.
Kadınlar Daha Fazla Çalışmak Zorunda
Avrupa Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Enstitüsü’nün verileri, adaletsizliğin zamansal boyutunu da ortaya koyuyor. Paylaşılan analize göre, bir kadının bir erkeğin 12 ayda elde ettiği gelire ulaşabilmesi için ortalama 15,5 ay çalışması gerekiyor. Bu veriler, kadın emeğinin sistematik olarak daha düşük değer gördüğünü ve ekonomik düzenin eşitsizlik üzerine inşa edildiğini bir kez daha kanıtlıyor.



