Bağımlılıkla Mücadelede Toplumsal Seferberlik Çağrısı: ‘Travma ve Yoksulluk Tetikliyor’
Bölge genelinde madde bağımlılığı kullanım oranları her geçen gün artarken, uzmanlar bu durumun sadece bireysel bir sağlık sorunu değil, derin bir toplumsal kriz olduğuna dikkat çekiyor. Psikolog Azad Günderci, bağımlılıkla mücadelenin sadece tıbbi müdahalelerle sınırlı kalmaması gerektiğini, geniş çaplı bir toplumsal mücadelenin şart olduğunu vurguladı.
Sağlık Bakanlığı verileri, madde bağımlılığı nedeniyle hastanelere ve Alkol ve Madde Bağımlılığı Tedavi ve Araştırma Merkezi’ne (AMATEM) başvuranların sayısının yıllık 373 bine ulaştığını ortaya koyuyor. Özellikle bölge kentlerinde bu oranların hızla yükselmesi, sosyal ve siyasal süreçlerin bir sonucu olarak değerlendiriliyor. Konuya ilişkin değerlendirmelerde bulunan Psikolog Azad Günderci, bu artışın temelinde toplumsal yıkım ve travmaların yattığını belirtti.
Travma ve bağımlılık ilişkisi
Bölgede uzun yıllardır süregelen çatışmalı ortamın, zorunlu göçlerin ve hak ihlallerinin toplumda derin travmalar yarattığını ifade eden Günderci, “Travma ile bağımlılık arasında doğrudan bir ilişki var. Travmatik yaşantılar arttıkça, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde bağımlılık riski artıyor” dedi. Ruhsal boşluk, gelecek kaygısı ve ekonomik krizin gençleri uyuşturucuya yönelttiğini söyleyen Günderci, bu boşluğun çoğu zaman denetimsiz alanlar ve suç şebekeleri tarafından doldurulduğunu dile getirdi.
Gençlik ve umutsuzluk
Gençlerin sosyal ve kültürel faaliyetlere erişiminin kısıtlı olmasının riskleri artırdığını belirten Günderci, uyuşturucuya erişimin çok kolay hale geldiğine dikkat çekti. Geleceğe dair umudunu yitiren gençlerin, mutsuzlukla başa çıkmak için madde kullanımına yönelebildiğini ifade eden Günderci, bu durumun ergenlik dönemindeki bireyler için daha büyük bir tehdit oluşturduğunu söyledi.
Çalışmalar yetersiz kalıyor
Diyarbakır ve çevre illerde yürütülen bağımlılıkla mücadele çalışmalarının ihtiyacı karşılamaktan uzak olduğunu söyleyen Günderci, yerel yönetimlerin adımlarının tek başına yeterli olmayacağını belirtti. Günderci, “Bu süreç sadece belediyelerin değil; kamu kurumlarının, sivil toplum örgütlerinin ve meslek odalarının ortak hareket etmesini gerektiriyor. Mahalleden başlayıp il geneline yayılan psiko-sosyal destek ve rehabilitasyon çalışmalarına ihtiyaç var” şeklinde konuştu.
Toplumsal ve sosyal mücadele şart
Bağımlılığın sadece ilaçla tedavi edilemeyeceğini, tedavi sonrası kişinin nüksetmemesi için sosyal destek mekanizmalarının kurulması gerektiğini vurgulayan Günderci, son olarak şunları ekledi: “Bağımlılıkla mücadele tıbbi olduğu kadar sosyal bir mücadeledir. Aile desteğinden istihdama, eğitimden sanata kadar her alanda bir iyileşme sağlanmalıdır. Bütün toplumun ortak mücadelesi olmadan bu sorunla kalıcı biçimde baş etmek mümkün değildir.”



