Diyarbakır’ın Ergani ilçesindeki Çayönü Tepesi’nde yürütülen kazılarda, milattan önce 6 bin 900 ila 6 bin 800 yıllarına tarihlenen yaklaşık 5 metrekarelik bir madencilik işliği gün yüzüne çıkarıldı.
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi öncülüğünde gerçekleştirilen kazılarda, bu antik işliğin çevresinde en az 6 dikme deliği ve merkezinde taş döşemeli bir çalışma alanı tespit edildi. Uzmanlar, dikme deliklerinin üretim alanının üzerinin bir gölgelikle kapatılmış olabileceğine işaret ettiğini belirtiyor.
Kazı alanında ham ve yarı işlenmiş malakit parçaları, işlenmiş malakit örnekleri, bakır boncuklar ve çeşitli bakır nesneler bulundu. İşliğin merkezi ve yakın çevresinden elde edilen buluntularla birlikte, geniş kazı alanında tespit edilen malakit ve bakır parçalarının sayısı yaklaşık 42’ye ulaştı.
Aynı alanda hem ham madde, hem yarı işlenmiş parçalar hem de tamamlanmış ürünlerin bulunması, bölgedeki madencilik faaliyetlerinin belirli bir çalışma alanı içinde planlı bir şekilde yürütüldüğünü ortaya koyuyor. Çayönü Tepesi’nde bakır ve malakit kullanımına ilişkin daha eski bulgular milattan önce 9 bin 100’lere kadar uzanıyor.
Bu yeni keşif, bölgedeki madencilik geleneğinin yaklaşık iki bin yıl boyunca gelişerek sürdüğünü ve köklü bir geçmişe sahip olduğunu gösteriyor. Ergani ve Dicle Havzası içerisinde stratejik bir konumda yer alan Çayönü Tepesi, yerleşik yaşam, tarım ve hayvancılığın gelişimine dair buluntularıyla Neolitik dönemin en önemli yerleşim yerlerinden biri olarak kabul ediliyor.
Bu haber Mezopotamya Ajansı kaynak alınarak hazırlanmıştır.
